|
 De film lopend tijd : 7' 59''. De plaats : Seoul and Newyork
|
De videoartiest. Iemand denkt dat hij duits is. De anderen denken dat hij
amerikaans is. Maar Koreaanse mensen denken dat niet. Omdat hij koreaans is.
Misschien is deze film de laatste film over hem. Ik hoop dat zijn museum gebouwd
kan worden. Enkele jaren geleden, Artiest Paik was heel ziek voor de zijn dood.
Die tijd zijn er een beweging voor de erectie van museum over zijn kunst wereld.
Wij noemen dat het Museum van Paik Nam June. Aan dat moment werd zieke artiest
Paik heel naar emotie met het huilen opgewekt. Dit film verhaal is over deze
processen. Het mooiste dat een in de wereld is niet de kunst in het museum of
architectuur(museum), maar het gevoel van emotie die alle werelden uitspreiden
zal.
|